Powstanie armii polskiej w Związku Radzieckim
12 sierpnia 1941 roku Prezydium Rady Najwyższej Związku Radzieckiego wydało dekret o udzieleniu amnestii wszystkim obywatelom polskim pobawionym wolności na terenie Związku Radzieckiego. W dwa dni później podpisano polsko – radziecką umowę wojskową w sprawie zorganizowania armii polskiej na terenie Związku Radzieckiego. Umowa ta przewidywała, że armia ta stanowić będzie część sił zbrojnych suwerennej Rzeczypospolitej Polskiej i będzie przeznaczona do wspólnej walki z wojskami ZSRR oraz innych państw sojuszniczych przeciw Niemcom. W razie wspólnych działań, a pod względem operacyjnym, będzie podporządkowana Naczelnemu Dowództwu ZSRR, a w sprawach organizacyjnych i personalnych Naczelnemu Wodzowi PSZ. Na terenie ZSRR zorganizowano polskie komisje poborowe, które lotników i marynarzy kierowały bezpośrednio do Anglii. Przedstawiciele innych rodzajów broni mieli pozostać w jednostkach tworzonych w ZSRR. Uzgodniono, że jednostki polskie będą przesunięte na front dopiero po osiągnięciu pełnej gotowości bojowej. Ustalono, że początkowo utworzone zostaną dwie dywizje piechoty i jeden pułk zapasowy, w sumie od 25 do 30 tysięcy ludzi.
Klęska polityki appeasement jaką była likwidacja Czechosłowacji i wzrost niemieckiej agresji, skłoniła mocarstwa zachodnie do rewizji polityki wobec Polski. Jej rezultatem były gwarancje, których Wielka Brytania i Francja udzieliły Polsce. 6...
Konflikt z Niemcami
Hitler wysunął propozycję ostatecznego uregulowania stosunków polsko – niemieckich. Zażądał przyłączenia Gdańska do Rzeszy oraz zgody władz polskich na budowę eksterytorialnej autostrady i linii kolejowej przez polskie Pomorze. Polska odrzuciła...
Polska inwazja
Między Polską i Czechosłowacja utrzymywała się wrogość i obydwa państwa działały na swoją niekorzyść. Polska wspierała słowackich nacjonalistów, a Czechosłowacja – ukraińskich. Beck sadził, że likwidacja Czechosłowacji skłoni...